சாட்டர்டே போஸ்ட், சீனா சாரும் வலைச்சரமும் மதுரையில் பதிவர் மாநாடும்.

வலைச்சரப் பொறுப்பாசிரியர் சீனா சார் அவர்களைத் தெரியாதவர் வலையுலகில் இருக்க வாய்ப்பில்லை. அவரைப்பற்றி நான் தனிப்பட்ட முறையில் கூற வேண்டுமானால் நான் முதன் முதல் ஒரு பத்ரிக்கைக்குப் பணியாற்றமுடியும் என்ற நம்பிக்கையை அளித்தவர்.

2010 இல் நான் லேடீஸ் ஸ்பெஷலில் சுதந்திர எழுத்தாளராகப் பணிபுரிய வலைச்சரத்தில் எழுதிய அனுபவம் கைகொடுத்தது. நம்முடைய வலைத்தளத்தில் எழுதுவதை விட ஒரு வலைச்சரத்தில் ( கொத்து ) எழுதுவது பல்வேறு ரசனை கொண்ட வாசகரையும் பெற்றுத் தரும்.எல்லாருக்கும் ஒரு வாரம்தான் ஆசிரியப் பொறுப்புக் கிடைக்கும். என் மனதின் பேராசையோ என்னவோ எனக்கு போனசாக இன்னொரு வாரமும் கிடைத்தது. நிறைய ப்லாகுகள் படித்து கிட்டத்தட்ட 250 வலைப்பதிவுகளை அறிமுகப்படுத்தி இருப்பேன் என நினைக்கிறேன். 

அயித்தையும் அம்மானும்.

”நிலாச்சோறு ஊட்டும்
அத்தையின் கையில்
கவளம் கவளமாய்
உருண்டு கொண்டிருக்கிறது
நிலா. ”

நிலாச்சோறு என்றால் எனக்கு என் மீனாய்த்தை ஞாபகம்தான் வரும். நாங்கள் சின்னப் பிள்ளையாயிருக்கும்போது எந்த விசேஷம் என்றாலும் எங்கள் ஆத்தா வீட்டில் மூன்று அயித்தைகளும் சூழ வீடு களை கட்டி விடும்.தங்கள் பாசத்தால்  எங்கள் அப்பத்தா ஐயா இல்லாத குறையையும் போக்கி விடுவார்கள்.

எனக்குப் பிடித்த பட்டியல்.

1. அந்த பாஸ்போர்ட் ஆஃபீஸ் வாசல்ல என்ன கூட்டம்..

-- தினம் ப்ரொஃபைல் பிக்சர் மாத்துற ஆப்ஷனோட பாஸ்போர்ட் வழங்க கோரிக்கை கொடுக்கவாம்.

**************************************************

2. எதை எடுத்தாலும் மூணு புள்ளி ஆச்சர்யக்குறி வைச்சு எழுதுறாங்களே அவங்க யாரு

--அவங்க ப்லாக் கவிஞராம்.

எது எழுதுனாலும் எல்லாரையும் டாக் பண்றாங்களே அவங்க..

--அவங்க ஃபேஸ்புக் கவிஞராம்..

********************************************************


3. பாப்பு:- அம்மா கீரையில இரும்புச்சத்து இருக்குன்னு சொன்னீல்ல..

அம்மா :- ஆமாம்டா கண்ணு

பாப்பு :- இல்ல பொய்யி அப்ப ஏன் இந்த மாக்னெட் கீரையை இழுக்கல..

அம்மா :- அவ்வ்வ்வ்வ்வ்வ்வ்வ்வ்வ்..

வண்ணப் பயணங்கள்.

தினமும் எதையோ
விற்பவனைப் போல
இறக்கை மணியடித்தபடி
உள்நுழைகிறது பட்டாம் பூச்சி.

சுற்றிச் சுற்றிப் பறந்து
திருடுகிறது
என் நேரத்தை.

யட்சியும், வனப்பேச்சியும், காளியும்.

யட்சிகளும் வனப்பேச்சிகளும் உலவிக் கொண்டிருந்தார்கள் காளியின் கோயிலில். வண்ணத்துப் பூச்சிகளைப் போல வெய்யில் நிறம் தடவி அவர்கள் பறக்கப் பின் தொடர்ந்தாள் காளி. தனக்காகக் கட்டமைக்கப்பட்ட பிம்பமும் கருநிறமும் உதிர்ந்து விடுமோவென்ற கவலையில் அவளால் பறக்க முடியவில்லை. தன் கடினச் சொற்களும் ப்ரயோகமும் கோரைப்பற்களும் மண்டையோட்டு மாலையும் சூலமும் இறுக்கிச் சுமந்தபடி எவ்வ யத்தனித்தாள். எதிர்ப்படும் முயலகன்களை மிதிக்காமல் போய்விட்டால் கடமை தவறிவிடுவோமோ என்ற பதற்றம் வேறு.