வானம் தொட்டுவிடும் தூரம்தான்.. ஸ்ரீலேகா..

ஸ்ரீலேகா.. இவர் சமூக சேவகி., சுதந்திரப் போராட்டத் தியாகி., விஷ்ராந்தி என்ற முதியோர் இல்லத்தின் நிறுவனர் சாவித்ரி வைத்தியின் தங்கை மகள். அம்மா., பெரியம்மா வழியில் இவரும் சமூக சேவையில் ஈடுபட்டு வருகிறார். ரொம்ப கூச்ச சுபாவமுள்ள குழந்தையாய் இருந்த இவர் இப்போது தன்னம்பிக்கையின் எடுத்துக்காட்டாய் இருக்கிறார். இந்த மாஜிக் நிகழ்ந்தது எப்படி.. எல்லாம் வாழ்க்கை கற்றுக் கொடுக்கும் பாடம்தான்.

சென்னையில் தமிழ் வலைப்பதிவர்கள் திருவிழா. TAMIL BLOGGER'S MEET

பதிவர் சந்திப்பு பற்றிய இந்த அழைப்பிதழை சகோ மின்னல் வரிகள் கணேஷின் வலைத்தளத்தில் இருந்து பெற்றேன்.

எதிர்பாராமல்... ( சமுதாய நண்பனில்..)

எதிர்பாராத மழையோ
ஆளடிக்கும் வெய்யிலோ
ஒதுங்கச் செய்கிறது
அருகாமை வீட்டை..

தெரியாதவர் வீட்டு வாசலில்
ஒதுங்குவது நல்லது.
தெரிந்தவர் வீட்டு
வரவேற்பறையை விட..

தோழிகளால் வளர்ந்தவன். ( சமுதாய நண்பனில்)

இளவேனிற் காலத்தின்
வளர் சிதை மாற்றங்களில்
இலைகளாய் துளிர்க்கும்
பிறப்பின் முதல் தோழியிடம்
அழுதபடியே வந்தேன்.
அணைத்து உச்சி மோர்ந்தாள்.

கபினியின் கருணையில் ஆவணி 18..?

இந்த வருடம் போல எந்த வருடமும் குழாயடியில் ஆடி பதினெட்டைக் கொண்டாடி இருக்க மாட்டார்கள் மக்கள். அகண்ட காவிரி மணலால் வரண்ட காவிரியாகக் கண்ணைக் கசியச் செய்தது நிஜம். எப்படியும் வந்துவிடும் என்ற எதிர்பார்ப்பு இருந்தது. ஆனால் நீரோ, மழையோ வரவேயில்லை.

நதிக்கரையோர நாகரீகங்களில் தழைத்தவர்கள் நாம். நதியே இல்லாமல் பிழைப்பவர்களும் இப்போது நாம்தான். கோயில் இருக்கும் இடமெல்லாம் பார்த்தால் ஒரு ஊரணி, குளம், ஆறு, கடல் ஏதாவது இருக்கும். ஸ்தல புஷ்கரணி என்று. இப்போது எல்லாம் காய்ந்து கிடக்கிறது. வரண்ட வாய்க்கால்களையும், கால்வாய்களையும் பாலீதீன் குப்பைகளோடு பஸ்ஸில் அல்லது ட்ரெயினில் பார்த்தபடி கடக்கிறோம்.