ஒருவருக்கு சுயபுத்தி இல்லாவிட்டால் சொல்பேச்சாவது கேட்க வேண்டும். ஆனால் இங்கோ இருவர் தான் கொண்ட கொள்கைதான் சரி என வாதிடுகிறார்கள். எதையும் சமம் என்று கருதும் மனம் இல்லாததால் இருவரும் கழுகானார்கள். அது என்ன கதை என்று பார்ப்போம் வாருங்கள் குழந்தைகளே.
சம்பு புத்தன், மா புத்தன் என்று இருவர் இருந்தார்கள். பதினெட்டுக் கணங்களில் இருவர். சம்பு புத்தனுக்கும் மா புத்தனுக்கும் எதன் பொருட்டாவது விவாதம் வந்து கொண்டே இருக்கும். ஒருவர் சொல்வதை மற்றவர் மறுத்துக் கொண்டே இருப்பார்கள்.
இதில் சம்பு புத்தன் சிவ பக்தன், மா புத்தன் சக்தி பக்தன். ஒரு நாள் வழக்கம்போல் பேசிக் கொண்டிருக்கும்போது சம்பு புத்தன்,” சிவம் பெரிது “ என்றான். மா புத்தனோ உடனே “ சக்திதான் பெரிது “ என்றான். இப்படிப் பேசிப் பேசி இருவருக்குள்ளும் வாக்குவாதம் கை கலப்பு வரைபோனது.
