சொல் எனும் வெண்புறா - ஒரு பார்வை.
சொல் எனும் வெண்புறா
சொல் எனும் வெண்புறா தத்தித் தத்திப் பறந்து பிரிந்து இணைந்து பல்வேறு அர்த்தங்களைக் கொடுக்கிறது. கவிஞரின் கைச்சொடுக்கில் அது நம் அருகே நின்று தம் பாதரசநிறக் கண்களால் ஊடுருவுகிறது. அதில் உண்மை வாய்மை இவற்றோடு பெண்ணின் மென்மை, மெய்மையும் புலப்படுகிறது.
பதின்பருவக் கவிதைகள் என்று எவையுமேயில்லை. எல்லாம் குழந்தைப்பருவம் அதனிலிருந்து குடும்பத்தலைவி என்ற பரிமாணத்தில் தாவி விடுகின்றன. பிள்ளையாருடன் கொண்ட குழந்தைப் பருவ நட்பையும் பருவம் வந்து முறித்துப்போட்டு விடுகிறது. அவர் கடவுளாகவோ ஆணாகவோ ஆகிப் பிரிந்துவிடுகிறார். பெண்ணின் அக உலகில் அவருக்கும் இடமில்லாமல் போகிறது .
