வெள்ளி, 19 ஜூன், 2015

சகடை.



28.3.86


1.சகடை உருண்டது
விடியலின் வெளிப்பாடாய்.

காற்றின் இரத்தம்
இலைகளில் உறையும்.

( மனசு )
மாமரத்துக் காகங்கள்
திசைக்கொன்றாய்.

ஈக்கள் ஈக்கள்
கையிலும் காலிலும்
நெளிகின்ற நூலாய்
எறும்புகள்.

( வறுமை )
அவிந்த அடுப்புகள்
அலங்காரக்கொண்டைகளுடன்.

சூரியத்தறி
சரிகையாய் நெய்யும்.

தினம் நடந்து
பரிதிகள் களைக்கும்.

சகடை சகடையாகும்
சத்தம் நீக்கி.

7 கருத்துகள் :

வை.கோபாலகிருஷ்ணன் சொன்னது…

23.03.1986 !!!!!

எழுதிய கைப்பிரதி இன்னும் பத்திரமாக .... பொக்கிஷமாக ! :)

நல்வாழ்த்துகள்.

திண்டுக்கல் தனபாலன் சொன்னது…

படம் பற்றி... ??

Ramani S சொன்னது…

கவிதை தாங்கிய காகிதம்
பழுப்பேறிப் போனாலும்
கவிதை இன்னும் பளபளப்பாய் இருப்பதே
கவிதையின் சிறப்பு
பகிர்வுக்கும் தொடரவும் நல்வாழ்த்துக்கள்

Muruganandan M.K. சொன்னது…

கடுகுகள் ஆனாலும்
சுவையினில்
இனிமையில்
பிரமாண்டமாக

Thulasidharan V Thillaiakathu சொன்னது…

அருமையாக இருக்கின்றது சகோதரி! சிறு வயது முதலே கலக்கல்தானோ....

Thenammai Lakshmanan சொன்னது…

நன்றி விஜிகே சார்.

டிடி சகோ இது கல்லூரிப் பருவத்தில் எழுதிய கவிதை. தற்போது வந்துள்ள சகடை திரைப்படம் பற்றி அல்ல :)

நன்றி ரமணி சார்

நன்றி முருகானந்தம் சார்

நன்றி துளசி சகோ & கீத்ஸ் :)

Thenammai Lakshmanan சொன்னது…

வலைப்பதிவர் ஒற்றுமை ஓங்கட்டும்.!
என்றும் நம்முள் வலிமை பெருகட்டும்.!

கருத்துரையிடுக

சும்மா ( பத்தி ) உங்க கருத்தையும் பதிவு செய்ங்க :)

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...