புஸ்தகாவில் என் முதல் மின்னூல் . ”பெண்மொழி”

புஸ்தகாவில் என் முதல் மின்னூல் . ”பெண்மொழி”
புஸ்தகாவில் என் முதல் மின்னூல் . ”பெண்மொழி”

திங்கள், 18 ஜனவரி, 2016

கல்யாண முருங்கை :- ( அமெரிக்கத் தென்றலில் )

கல்யாண முருங்கை :-
******************************



நாளை குடும்பக்கோர்ட்டில் அதிகாரபூர்வமாக விவாகரத்துக் கிடைத்துவிடும்.. அதன்பின் தனித் தனி மனிதர்களாகிவிடலாம். நினைக்க நினைக்கப் பொங்கிப் பொங்கி வந்தது சுபத்ராவுக்கு.எல்லாம் அவள் தப்பேதானா.. சிந்திக்க சிந்திக்க சுய வெறுப்பில் ஆழ்ந்தாள் அவள்.


நிலவு தேய்ந்து கொண்டிருந்தது. இன்னும் சில நாட்களில் முழுதாக மறைந்து பின் வளரும். தேய்வதும் வளர்வதும் பூமியின் நிழல்படுவதால். மனதையும் மனிதத்தையும் மூடும் நிழல்களால் வாழ்வும் உணர்வுகளும் நம்பிக்கைகளும் கூடத் தேய்ந்தும் வளர்ந்தும் கொண்டிருந்தன. தோட்டத்தில் இருந்த கல்யாண முருங்கை மரத்திலிருந்து சிவப்புப் பூக்கள் ஜொலித்துக் கொண்டிருந்தன அவள் கண்களைப் போல.


பால்கனியில் அமர்ந்திருந்த சுபத்ராவின் மேல் பாலொளியைத் தடவிக் கொண்டிருந்தது நிலா. கன்னங்களில் வழிந்த நீர்க்கோடுகள் பளபளத்துக் கொண்டிருந்தன. அர்ஜுனும் அங்கே வருந்திக் கொண்டிருப்பான். ஆனால் நிமிர்த்தமுடியாத அளவு வளைந்து உடைந்து போயிருந்தது அவர்களின் குடும்பமெனும் கப்பல். அதன் மாலுமிகள் இருவருமேதான் அதைக் கவிழ்த்து மூழ்கடித்துச் சென்றவர்கள்.


முதலில் கூட்டுக் குடும்பத்தால் ஆரம்பித்த பிரச்சனை பின்னர் பிள்ளையின்மையில் வந்து விவாகரத்தில் முடிவுக்கு வந்திருக்கிறது. திருமணமான புதிதில் கணவரோடு கை கோர்த்து உலகம் முழுதும் பறக்கவேண்டும் என்பதே அவளின் எண்ணமாய் இருந்தது. கொழுந்தன்கள், நாத்திகள் அடங்கிய குடும்பத்தில் எதற்கும் நேரமில்லாமல் சமையல் ராணியாக மாறியது முதல் ஏமாற்றம்.

கணவன் தன்னைப் புரிந்து கொள்வதில்லை. அவர்கள் குடும்பத்தில் வேலை செய்ய ஒரு ஆளாகத்தான் தன்னை மருமகளாகக் கூட்டி இருக்கிறார்கள் என்ற அடுத்த தவறான எண்ணம் அவளை ஆட்டிப் படைத்தது. அதற்கு ஏற்றாற்போல கொழுந்தன்கள், நாத்திகள் படித்து வேலை கிடைத்துக் கை நிறைய சம்பாதிக்கத் தான் மட்டும் ஏரில் மாட்டிய எருதாய் வீட்டில் உழைத்தபடி இருந்தது வலித்துக் கொண்டிருந்தது.

இதில் பத்து வருடங்கள் கழிந்து விட ஒவ்வொருவரும் திருமணமாகி வெளிநாடுகளில் செட்டிலாகிவிட்டார்கள். அவரவர் குடும்பம், குழந்தைகள் என்று பெருகிவிட வயதான மாமனாரும் மாமியாரும் இவர்களோடே தங்கிவிட்டார்கள். முதுமையின் காரணத்தால் அவர்களுக்கும் சிஷுருஷைகள் செய்து அலுத்துக் களைத்த அவள் மனதில் மெல்ல மெல்லக் கோபமும் ஆயாசமும் எட்டிப் பார்த்தன.

இவர்கள் கூடவே இருப்பதால்தான் கணவன் தன்னிடம் தனியாகக் கவனம் செலுத்துவதில்லை என்ற ஆற்றாமையும் சேர்ந்து கொண்டது. குத்தீட்டியாகக் குறுவாளாக வார்த்தைகளால் சாடுவது அவளின் வழக்கமாக ஆகிவிட்டது.


எது சொன்னாலும் பெரிதாக எடுத்துக் கொள்ளாமல் மௌனமாக நகர்ந்துவிடும் கணவனை என்ன செய்வதென்றும் அவளுக்குப் புரிந்ததில்லை.
அப்படி அரற்றிப் புரண்டு அழுத பொழுதொன்றில் அரண்ட மாமனாரும் மாமியாரும் பக்கத்தில் இருக்கும் சிறுவீடொன்றுக்குத் தனியாகக் குடித்தனம் போனார்கள். தொல்லை விட்டது என நிம்மதியாக இருந்தவளுக்குக் குழந்தையின்மை பெரிதாக உறுத்தியது.

அவளுக்குப் பின்னே திருமணமான அனைவருக்கும் பள்ளிக்குச் செல்லும் குழந்தைகள் இருந்தார்கள். குழந்தை ஆசை படுத்தி வைக்க மருத்துவரைச் சந்திக்கக் கணவனை வற்புறுத்தி அழைத்துச் சென்றாள். பரிசோதனைகளின் முடிவில் கணவனுக்கு விந்தணுக்கள் கம்மி என்பதால் குழந்தைப் பேறு அரிதுதான் என்பது தெரிந்தது.

காத்திருந்து காத்திருந்து தனக்குக் குழந்தை பாக்கியமே இல்லை என்பது அவளுக்குப் பேரிடியாக இருந்தது. இருசி மட்டை, மலடி என்ற சொற்களை அவ்வப்போது கேட்க நேர்ந்தது தன் கணவனின் கையாலாகாததனத்தால் என உறுதியாக நம்பத் துவங்கினாள். ஒரு நாள் வார்த்தைகள் தடித்துச் சண்டை வந்தது.

அது அடிக்கடி தொடர்ந்து தெருவே கேட்கும் அளவு அதிகமானது. எவ்வளவுதான் ஒரு தன்மானமிக்க மனிதன் பொறுக்க முடியும். மனைவியை அறைந்து விட்டு வெளியே சென்றவன் இரண்டு நாட்கள் சொல்லாமல் கொள்ளாமல் தன் நண்பன் வீட்டில் தங்கிவிட்டான்.

வீங்கிய கன்னங்களோடு  பிள்ளைப்பேறும் இல்லாமல் தனியே இருக்கும் தன் மேல் துளிக்கூட அக்கறையும் இல்லாமல் காணாமல் போய்விட்ட  கணவன் கூட வாழ்வதென்பது அவளுக்கு அர்த்தமற்றதாகத் தெரிந்தது.

திருமணமான சில நாட்களிலேயே கட்டினவனை ஆம்பிள்ளையே இல்லை என கோர்ட்டுக்கு இழுத்து விவாகரத்துச் செய்யும் பெண்களுக்கு மத்தியில் தான் இத்தனை வருடம் தன் கணவனோடு குடும்பம் நடத்தியதே பெரிது என நினைத்துக் கொண்டிருந்தாள் அவள். இவ்வளவுக்குப் பிறகும் சேர்ந்திருப்பது எதற்காக என்ற எண்ணத்தோடு குடும்ப நலக் கோர்ட்டில் விவாகரத்து தாக்கல் செய்துவிட்டாள்.குடும்ப வன்கொடுமைச் சட்டம் எல்லாம் பெண்ணுக்குச் சாதகமாகவே இருக்கிறது. கணவனின் பக்கத்தை அது அதிகம் அலசி ஆராய்வதில்லை. ஆண் மட்டும்தான் வன்கொடுமை செய்வான் எனச் சட்டமும் முடிவெடுக்கிறது.

கூடப் பிறந்த அண்ணன் கொஞ்சம் யோசித்து முடிவெடுக்கலாம்மா என்று கூறியும் கேட்கவில்லை அவள்.கணவன் கூட சமாதானத்துக்கு வந்தும் பெட்டியைத் தூக்கிக் கொண்டு கோபமாகத் தாய்வீடு வந்துவிட்டாள் அவள். பெற்றவர்களுக்கும் என்ன சொல்லித் தேற்றுவது என்று திகைப்பு. அவளின் மனப் பொருமல் தாங்காமல் விஷயம் கைமீறி விவாகரத்து வரை வந்துவிட்டது.

மாமனார் மாமியார் வந்து பேசிப்பார்த்தார்கள். வெளிநாடுகளில் இருந்து நாத்திகளும், கொழுந்தன்களும் கூடப் பேசினார்கள். குடும்ப நலக் கோர்ட்டிலும் கவுன்சிலிங் செய்து பார்த்தார்கள். சுய இரக்கம் பீரிட்டு தான் ஏதோ ஒரு விதத்தில் ஏமாற்றப்பட்டுவிட்டதாக கருதி எதையும் அவள் ஆவேசம் கேட்கவேவிடவில்லை. குதர்க்கமும் கோபமும் கொப்பளிக்க எல்லாரோடும் விதண்டாவாதம் செய்து கொண்டேயிருந்தாள் அவள்.


கன்னங்கள் காய இருளில் அமர்ந்திருந்த சுபத்ராவுக்கு ஏனோ தன்னுடைய திருமண ஆல்பத்தைப் பார்க்க வேண்டும் என்ற ஆவல் உந்தியது. தன்னுடைய உடைகள் வைத்திருந்த பெட்டியில் ஆல்பத்தையும் வைத்திருந்தாள் அவள்.


முதல் பக்கத்தில் அவளின் மருதாணி இட்ட கரங்களும் ஜடைபில்லை வைத்து மலர் அலங்காரம் செய்த  கூந்தலும் , வெட்கத்தால்  ஒரு கையால்  முகத்தை மூடிய புகைப்படமும் இருந்தது. அஹா எவ்வளவு குட்டிப் பெண்ணாக அழகாக பொம்மையைப் போல இருக்கிறேன் என்ற ரசனை அவளுக்கு ஏற்பட்டது.

அடுத்த பக்கத்தில் மாப்பிள்ளை அழைப்பு புகைப்படத்தில் அர்ஜுனும் அழகாக இளமையாக இருந்தான். எவ்வளவு முடி, என்ன சிரிப்பு மனசைக் கொள்ளை கொள்ளும் சிரிப்பு. சிங்கப்பல் தெரிய ஆண்மை நிரம்பிய சிரிப்பு. ஆனல் அவன் சிரிப்பெல்லாம் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக  அவன் அப்பா அம்மா போன பின்னும், குழந்தைப் பேறின்மைக்காக பரிசோதனை செய்த பின்னும் காணாமல் போய்விட்டது. புன்னகையை இழக்கும்போது பாதி மனிதர்கள் மரித்து விடுகிறார்கள்.

திருமணத்தின்போது  அவன் அழகுதான்.. ஆனால்  இந்தக் கணத்தில் அவன்  பிள்ளை தரவில்லை என்ற வருத்தத்தைவிடத் தன்னைப் புரிந்துகொள்ளவில்லை அவன் என்ற வருத்தமே மேலோங்கி இருந்தது அவளுக்கு.

அவளை திருப்தி செய்ய தன்னால் முடிந்த எல்லா இடங்களுக்கும் அழைத்துச் சென்றான். பிடித்ததெல்லாம் வாங்கிக் கொடுத்தான். ஆனால் எல்லாவற்றிலும் ஏதோ ஒரு சண்டை ஏனோ உற்பத்தியாகி அவர்களின் மகிழ்ச்சியை அழித்துக் கொண்டிருந்தது.

அடுத்த அடுத்த பக்கங்களில் இந்தப் பிள்ளைக்கு நல்ல வரனைப் பிடித்துவிட்டோமென்று  சந்தோஷமாகச் சிரிக்கும் அம்மாவும் அப்பாவும் அண்ணனும் தெரிந்தார்கள். மறு வீடு அழைக்கும்போது   மாமனார் பார்த்த அன்புப் பார்வை புகைப்படத்தில் பதிந்திருந்தது. சடங்கு செய்யும் மாமியாரின் புன்னகை மனதை இம்சைப்படுத்தியது. அவர்களைத் தான் வெளியேற்றியது தப்போ என்ற எண்ணம் உறுத்தியது.

நாத்திகளும் கொழுந்தன்களும் பரிசுப் பார்சல் ஒன்றைக் கொடுத்துப் பிரிக்கும்படிச் சொல்லி யார் முதலில் பிரிக்கின்றார்கள் என்று பார்த்து அதற்கேற்பக் கூச்சலிட்டுக் குரல் கொடுத்துக் கை கொடுத்த புகைப்படம் மனதை நிறைத்தது. அந்தச் சமயத்திலும் மெல்லமாகப் பிரித்துக் கணவன் தனக்கு விட்டுத் தந்து புன்னகைத்தபடி தன்னைப் பார்ப்பது புகைப்படத்தில்  தெரிந்தது.


பள்ளி முடித்துக் கல்லூரி செல்லும் காலகட்டத்தில் கொழுந்தன்கள் தான் செய்யும் உணவைப் புகழ்ந்துதன் நண்பர்களுக்கும் எடுத்துச் சென்றதும், நாத்திகள் உரிமையோடு தன் புடவைகளைக் கல்லூரிக்கு அணிந்து சென்றதும்  அவள் நினைவில் ஆடியது. முதன் முதல்  அவள் செய்து பார்க்கும் ஒவ்வொரு ரெசிப்பியையும் ருசித்துப் பாராட்டும் அவர்களின் அன்பு முகங்களும் குரல்களும் மனதை என்னவோ செய்தன. ஹ்ம்ம் என்ன செய்ய யார் பாராட்டி என்ன.. எனக்கென்று ஒரு குழந்தை இல்லையே என்ற ஏக்கம் அவள் மனதில் மீண்டும் வெறுமையைப் படிய வைத்தது.

ஆல்பத்தின் பக்கங்களைப் புரட்டிப் பின்னோக்கி ஆழ்ந்தவள் அதன் பின் இருந்த மெடிக்கல் ரிப்போர்ட்டையும் அசிரத்தையோடு பார்த்தாள். இருவருக்கும் எடுத்த டெஸ்ட்களும் ரிசல்ட்டுகள் அதில் இருந்தன. டாக்டர் தனக்கு விந்தணுக்கள் குறைவினால் குழந்தைப் பேறு கிடைப்பது அற்பம் என்று சொன்னதாகக் கணவன் சொன்னதைக் கேட்டு அவள் அப்செட் ஆனதைத் தவிர அன்று வரை அந்த ரிசல்ட்டுகளை முழுமையாகப் படிக்கவில்லை. அவனுடைய ரிசல்டை மட்டும் சொன்னவன் தாங்கள் தத்தெடுத்துக் கொள்ளலாம் என்று சொன்னதால் அவள் மிக்க கோபத்தில் தன்னுடைய  ரிசல்ட்டுகளையும் பார்க்கவில்லை.

அசிரத்தையாக எடுத்துப் படிக்கத் துவங்கியவள் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக அதிர்ச்சி அடைந்தாள். கணவனுக்கு விந்தணுக்கள் கம்மி என்ற ரிசல்ட்டோடு அவளுக்கும் கர்ப்பப்பையின் வாய் திரும்பி முடிச்சாய் இருப்பதாகவும், நிணநீர்க் கட்டிகள் இருப்பதாகவும்,  மேலும் கர்ப்பம் தரிக்க இயலாமல் ஒரு வித அமிலம் சுரந்து உட்புகும் விந்தணுக்களையும் அழித்துக் கொன்று விடுவதாகவும் அந்த ரிப்போர்ட்டில் இருந்தது.

நீயும்தானேடி காரணம் என்று  அன்றே அவன் இதனைப் போட்டு உடைத்திருக்கலாம். தன் மனைவி, தன் சரிபாதி.,  தான் பட்ட துயரத்தை அவளும் படவேண்டாம் என்ற நல்லெண்ணத்தில் சொல்லாமல் குத்திக்காட்டாமல் இருந்திருக்கிறான் என்ற பேருண்மை உறைத்தது.

தான் தன் கணவனைக் கொடுமைப் படுத்தியும் தன்னைப் பற்றிய இந்த உண்மைகளைச் சொல்லித் தன்னைப் புண்படுத்தாத அவன் நல்ல உள்ளத்தை எண்ணி அவள் தன்னையறியாமல் கண்ணீர் சொரியத் துவங்கினாள். இது சுய இரக்கத்தால் அல்லாமல் தன் தவறுக்கான வருத்தமாகவும் தன் இயலாமையைப் புரிந்து கொண்டதாலும் தன் கணவனிடம் மானசீகமாக மன்னிப்புக் கேட்கும் விதத்திலும் இருந்தது. உடனே அவனைப் பார்க்க மனம் ஏங்கியது.

ஜன்னல் வழி கல்யாண முருங்கை மரத்தின் பக்கம் பார்வையைத் திருப்பியவளுக்குத் தானும் ஒரு கல்யாண முருங்கையாகக் காய் கனியில்லாம வெறுமே பூத்திருப்பதாகப் பட்டது. பிள்ளைப்பேறு அளிக்கும் மருத்துவச் செடி. ஆனால் அதற்குப் பிள்ளைப் பேறு கிடையாது. அந்தக் கல்யாண முருங்கையாகத் தானிருக்கும் கோலத்தை எண்ணி கலங்கியவள் ஒருவாறாகத் தூங்கியிருந்தாள்.

காலையில் காகங்கள் கரையும் ஒலியோடு  குயிலின் கூவல் இசையும் எழுப்பியது. காகத்தின் கூட்டில் குயிலும் முட்டையிட்டு வைத்து விடும் என்றும் ஆனால் காகம் வித்யாசம் பார்க்காமல் அனைத்து முட்டைகளையும் அடைக்காத்துக் குஞ்சு பொரிக்கும் என்றும் பக்கத்து வீட்டு அம்மா பேரனிடம் சொல்லிக் கொண்டிருந்தார்.

காகங்கள் பேதம் பார்ப்பதில்லை. மனிதர்களாகிய நாம்தான் பேதம் பார்க்கிறோம். யார் தேவை, யார் தேவையில்லை என்று பிரித்து விடுகிறோம் என்று தோன்றியது அவளுக்கு. வயதான தன் தாய் தகப்பன்  தன்னைப் பார்த்துக் கவலையில் ஆழ்ந்திருப்பது அவளுக்கு என்னவோ போலிருந்தது. இவர்களைப் போலத்தானே தன் மாமனாரும் மாமியாரும். அவர்களை ஏன் வெறுத்தோம். அவர்களும் வயதான குழந்தைகள் போலத்தானே. அவர்களைப் பார்ப்பது கஷ்டம் என்று நினைத்து வெறுத்து ஒதுக்கினோமே.

அவர்களை அழைத்து வந்து தங்களோடு வைத்துக் கொள்ள வேண்டும் என்று நினைத்தாள். அன்று காலை விவாகரத்து வழங்கப்படும் முன் ஒப்புதல் கேட்பார்கள். அப்போது அதை மறுத்துக் கணவனிடம் மன்னிப்புக் கேட்க வேண்டும். அந்தப் பேரன்புக்காரன் தன்னை மன்னிப்பான். தங்களுக்கு குழந்தைப் பேறில்லாவிட்டால் என்ன.. தங்களைப் பெற்றவர்களைக் குழந்தைகளாகப் பார்த்துக்கொள்ள தனக்கு சம்மதம் என்று சொல்ல வேண்டும். . பெற்ற குழந்தைகள் இருக்கும் வரை முதியோர் இல்லங்களுக்கு அவர்கள் போகக்கூடாது. பின் பிள்ளைகளால் என்ன பயன்..


அவர்களுக்குப் பின்... ? எத்தனை குழந்தைகள் தாய் தந்தை அன்பு கிடைக்காமல் அநாதையாகத் தவிக்கிறார்கள்.  தத்தெடுத்துப் படிக்க வைத்து நல்ல வாழ்வளிக்கலாம். நல்ல அம்மாவாக இருக்கலாம். பெற்றால்தான் பிள்ளையா. ஒரு வேளை இதைச் செயல்படுத்த முடியாவிட்டால் ..? அந்தக் கேள்வியோடு தன் கணவனுக்குத் தான் குழந்தையாகவும் தனக்கு அவன் குழந்தையாகவும் இருக்கவேண்டும் என உறுதி எடுத்துக் கொண்டாள். தன்னை  மனிதர் நலனுக்கு  முழுமையாக வழங்கிய கல்யாண முருங்கை வாசலில் ஆதரவாக அசைந்து  காற்றில் அதன் சிவப்புப் பூக்கள் சிலிர்த்துக் கொண்டிருந்தன.

டிஸ்கி :-
ஜனவரி 2016 தென்றலில் (அமெரிக்காவில் வெளியாகும் இதழ் ) எனது சிறுகதை கல்யாண முருங்கை வெளியாகி உள்ளது. நன்றி தென்றல்

http://tamilonline.com/thendral/article.aspx?aid=10581

ஜனவரி 2016 தென்றலில் (அமெரிக்காவில் வெளியாகும் இதழ் ) எனது சிறுகதை கல்யாண முருங்கை வெளியாகி உள்ளது. நன்றி தென்றல்
அதை ஒலிவடிவில் கேட்க.

 http://www.tamilonline.com/media/Jan2016/13/Jan2016_SS_Kalyanamurungai.mp3



8 கருத்துகள் :

வை.கோபாலகிருஷ்ணன் சொன்னது…

நல்லதோர் இயல்பான யதார்த்தமான கதை. பாஸிடிவ் ஆன முடிவு மகிழ்வித்தது. பாராட்டுகள், வாழ்த்துகள், பகிர்வுக்கு நன்றிகள்.

‘கல்யாண முருங்கை’ என்ற தலைப்பும் வெகு பொருத்தமாகத் தந்துள்ளீர்கள்.

அமெரிக்கத் தென்றலில் வெளிவந்துள்ளது கேட்க மிக்க மகிழ்ச்சியாக உள்ளது.

சரஸ்வதி ராஜேந்திரன் சொன்னது…

தலைப்பு மட்டுமல்ல கதையும் சூப்பர்,சூப்பர்=சரஸ்வதிராசேந்திரன்

Dr B Jambulingam சொன்னது…

தென்றலில் முதல் சிறுகதை, வாழ்த்துகள். பணி தொடரட்டும்.

கரந்தை ஜெயக்குமார் சொன்னது…

அருமையான கதை
வாழ்த்துக்கள் சகோதரியாரே

Anuradha Prem சொன்னது…


சிறப்பான படைப்பு ....தொடரட்டும் ...வாழ்த்துக்கள்

Thulasidharan V Thillaiakathu சொன்னது…

முதலில் வாழ்த்துகள் சகோ! அருமையான கதை! முடிவும் நல்ல முடிவு ! தலைப்பும்!

Thenammai Lakshmanan சொன்னது…

நன்றி விஜிகே சார்

நன்றி சரஸ் மேம்

நன்றி ஜம்பு சார்

நன்றி ஜெயக்குமார் சகோ

நன்றி அனுராதா

நன்றி துளசி சகோ & கீத்ஸ்

Thenammai Lakshmanan சொன்னது…

வலைப்பதிவர் ஒற்றுமை ஓங்கட்டும்.!
என்றும் நம்முள் வலிமை பெருகட்டும்.!

கருத்துரையிடுக

சும்மா ( பத்தி ) உங்க கருத்தையும் பதிவு செய்ங்க :)

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...