முகம்......

என்னைச் சுற்றிலும் ஒராயிரம் முகங்கள்.. உனக்கு நானும் ஒரு முகம்.. வெறும் அறிமுகம்..

கார்பனும் ஹைட்ரஜனுமான மூலக்கூறின் கலவை தானே உனது முகமும் என்றது எனது அகந்தை... மென்மையாய் அழகாய்., ஓராயிரம் அல்ல லட்சம் கவிதைகள் எழுதலாம் என்றது மனம்..ஒரு ஒளியைச் சிந்தி ., பூவாய் விரிந்து., குழந்தையைப் போலானதாய்..

சாயங்கால மஞ்சள் கிரணமாக., காலை நேர இசைவகுப்பின் ஒலிக்குறிப்பாக.,இரவின் தண்ணென்ற பால் ஒளியாக ஒரு தீபத்தை ஏந்தி இருக்கிறது உன் முகம்.. சமயத்தில் கனிவாகவும்.. சமயத்தில் உக்கிரமாகவும்..

கசியும் மின்சாரம்...

பஞ்சாமிர்தமும் தேனுமாய்
வழிகிறது உன் சிரிப்பு..
திகைத்து நிற்கும்
தெய்வச்சிலையாய் நான்..

பூக்களின் இதழ்கள் உண்டு..
இதழ்களில் பூக்கள்
விரியப் பார்த்தது உன்னிடம்தான்..

கன்னக் குழியின் கள்ளச் சிரிப்பு
கைப்பிடி பதித்த .,கற்கள் ஜொலிக்கும் .,
குறுவாளாய் மினுமினுக்க..

என் நன்றி அனைவருக்கும்.. வாழ்க வளமுடன்..! நலமுடன்..!!

என் வலைத்தளத்தில் வாழ்த்திய வானம் பாடி பாலா சார்.. வெற்றி., கதிர் அப்புறம் என் வலைத்தளத்திற்கு வந்து ஃபாலொயராகி., வாசித்து ஓட்டுக்கள் போட்டு என்னை ஊக்குவிக்கும் அனைத்து வலையுலக நட்புக்களுக்கும் ., தோழமைகளுக்கும் நன்றி..

எழுத்தாளர் என்றொரு இனம்..

சமூகத்தால் மட்டுமல்ல..
குடும்பத்தாலும் ஒதுக்கி
வைக்கப்படும் இனம்..

வாழ்க்கையை வாசிக்கத்
தெரிந்த அளவு பொருட்களை
நேசிக்கத் தெரியாமல்,

சுஜாதாவோ., தஸ்தாவ்யெஸ்கியோ.,
பேரும் புகழும் சேர்த்து
பணம் சேர்க்காமல்..

சேர்க்கத் தெரிந்தவன்
வியாபாரியாய்...
பட்டம் சூட்டி இறக்கப்பட்டு.,

செல்ல நாய்க்குட்டி ...

எஜமானனே..
என் கூடவே இரு..
உனக்காய் பந்து பொறுக்கி வருவேன்..
கால் கவ்வி இழுப்பேன் விளையாட..

உன் கையால் போடும் ரொட்டிக்காகவும்.,
இறைச்சிக்காகவும் பசியுடன்..

உன் உணர்வெல்லாம்..
உணர்கொம்பு இல்லாமலே
உணர்வேன்..கண்பார்த்தே..