12
”ஒருத்தருக்கு ஒரு வீட்டுக்கு மேல இருக்கப்புடாதாம். இருந்தா
கவுர்மெண்டுல எடுத்துக்கிடுவாகளாம்.” இந்தப் பொரளியைக் கிளப்பிவிட்டது யாரோ தெரியல.
முருகப்பனும் சீதாளும் கதிகலங்கிப் போனார்கள். பக்கத்தில் இருந்த பெரிய வீட்டை மேங்கோப்பைப்
பிரிச்சு வித்துப்புட்டுக் காலி மனையாகப் போட்டிருந்தாக. சோகியின் மனசைப் போல அதுல
கரம்பை ரெம்பிப்போய் கருவேலம் மொளைச்சு அடைஞ்சு போச்சு.
வருஷாவருஷம் குடும்பத்தோட காசிக்கும் ராமேஸ்வரத்துக்கும் போய் சொக்குவுக்குத் தெவசம் கொடுத்துட்டு வந்தாக குமரப்பன். ஒரு பத்து வருசமா இதுதான் நடைமொறை. ஒவ்வொருதாட்டியும் சோகியைக் கூட்டிக்கினு போறது ரொம்பச் செரமமா இருக்கும். டிரைவர் வேலுவும் , சமையக்காரக் கருப்பண்ணனும் வேற எடங்கள்ல வேலைக்குச் சேர்ந்துட்டதால ஆத்தா வீட்டு ஆளுகன்னு அவள யாருமே பாக்க வர்றதுமில்ல. வீடு ஏலத்துல போயிருச்சு. இனி ஆத்தாவீடுன்னு என்ன இருக்கு அங்க. வீடு ஏலத்துக்குப் போனதும் அங்காளி பங்காளிகன்னு யார் தொடர்பும் இல்லாம அத்துப் போயிருச்சு.

