சும்மா

ஞாயிறு, 30 ஆகஸ்ட், 2020

முத்தாயி.

முத்தாயி:-

பள்ளிக்கூடம் விட்டுப் பிள்ளைகளுடன் ஆடிக்கொண்டே வந்தாள் முத்தாயி. வீட்டின் எதிரேதான் பள்ளிக்கூடம். அவளுடன் அஞ்சாப்பு படித்த ரேவதியும் காமாட்சியும் தோளில் கைபோட்டு ஒஞ்சரிச்சுச் சாய்ஞ்சபடி வந்தார்கள்.

சிறுவன் ஒருவன் ஒரு கொலை செய்துவிட்டு சட்டத்தின் பிடியில் அகப்படாமல் சென்று முடிவில் குடும்பத்தாரின் கட்டாயத்துக்காகச் சரணடையச் செல்லும் கதை. அவனாவது பிழைத்துக் கிடக்கவேண்டுமே என்ற ஆதங்கத்தில் அவர்கள் சட்டத்துக்குத் தம்மை உட்படுத்திக் கொள்ளச் செய்கிறார்கள். பூமணி அவர்களின் பல்வேறு கதைகளைப் படித்திருந்தாலும் இந்த நூல் என்னை மிகவும் கவர்ந்தது. ஒரு அசல் நிகழ்வைக் கதையாக்கிய பாணிதான் காரணம். இவரின் மொழி அழகுக்காகவும் விறுவிறுப்பான நடைக்காகவும் தனி விருதே கொடுக்கலாம்.

குவாலியர் சூரியனார் கோவிலில் சூரிய காந்தி.

குவாலியர் சூரியனார் கோவிலில் கோவிலே சூரியனின் ரதம் போல் அமைந்திருக்கும் அதிசயத்தோடு பல ஏக்கர் தூரத்துக்கு தோட்டமாய்க் காட்சி அளிக்கிறது. அங்கே யோகாப்யாசம், நடைப்பயிற்சி, தியானம் செய்பவர்களை அதிகாலையில் அதிகம் காணலாம்.

குவாலியர் நகரில் மொரார் என்னுமிடத்தில் அமைந்துள்ளது இந்தக் கோவில். அதன் முன்புறம் இது. உள்ளே நீள் நடையில் சென்றால் பக்கவாட்டில் கோவில் இருக்கிறது. சுற்றிச் சென்று மேலேறினால் சூர்யப் ப்ரகாசத்தில் செந்நிறமாய் ஜொலிக்கிறது கோவில்.

எதிரே பசுமையாய் தோட்டம். லேசாய் வெம்மையோடு இருக்க மயில்களும் புறாக்களும் அகவுகின்றன, ஊடுகின்றன.

கலைக்கண் !

கண்கள் என்று தலைப்பிட்டு நான் எடுத்த முக்கியப் படங்களைத் ( !) தொகுத்திருந்தேன். கொரோனா காலத்தில் அவற்றை எல்லாம் ப்லாகில் போட்டுவிட்டு லாப்டாப்பை கனம் நீக்கும் முயற்சியா இங்கே பகிர்ந்துள்ளேன். 100 ஜிபி சேர்ந்தா திரும்ப இந்த லேப்டாப்பும் கோவிந்தாவாகிவிடுமே :)

அம்மா வீட்டில் இருந்த பானை ஒன்று என் கலைக்கண் பட்டு உங்கள்முன் காட்சிப் பொருளாகிறது. இதைப் பார்த்தவுடன் பூங்காவில் குடத்தில் நீர் ஊற்றும் பெண் சிலை ஞாபகம் வருகிறதல்லவா.